szosa jesienią

Znaki ostrzegawcze

znak ostrzegawczy prace drogowe uwaga, śliska jezdnia

Znaki ostrzegawcze stosuje się w celu uprzedzenia o takich miejscach na drodze, w których kierujący powinien zachować szczególną ostrożność ze względów na występujące w tych miejscach niebezpieczeństwa.

 

Znaki te stosuje się w miejscach, gdzie występuje stale niebezpieczeństwo, np.zakręt, zwężenie jezdni, stromy zjazd, ale również tam, gdzie występuje ono okresowo, przed skrzyżowaniami lub miejscami pojawiania się dzieci albo zwierząt na drodze. Znaki ostrzegawcze mają szczególne znaczenie na drogach o dopuszczalnej prędkości i dlatego powinny być tak umieszczone, aby odpowiednio wcześnie uprzedzać o niebezpieczeństwie. Znaki ostrzegawcze mają kształt trójkąta równobocznego.

 

Znaki te umieszcza się wierzchołkiem trójkąta do góry, z wyjątkiem znaku A-7, którego wierzchołek powinien być skierowany ku dołowi.

Znaki zakazu

zakaz wjazdu zakaz wjazdu zakaz zawracania

Za ich pomocą można, między innymi, zamknąć lub ograniczyć wjazd pojazdów, zabronić wykonywania określonych manewrów, np. skręcania lub wyprzedzania, wprowadzić ruch jednokierunkowy, a także ograniczyć lub zabronić zatrzymywania lub postoju pojazdów.

Ze względu na różne funkcje spełnione przez znaki zakazu dla niektórych z nich ustalono znaki uchylające wyrażane przez nie zakazy; są to znaki B-24 dla B-23, B-27 dla B-25, B-28 dla B-26, B-30 dla B-29, B-34 dla B-33, B-42 dla dowolnej liczby wymienionych tu znaków zakazu.

Określone wyżej znaki a także znaki od B-25 do B-38 obowiązują począwszy od miejsca ich umieszczenia do najbliższego skrzyżowania, chyba że na drodze dwujezdniowej droga odgałęźniająca znajduje się tylko od lewej strony i nie ma bezpośredniego połączenia z prawą jezdnią. Znaki zakazu odnoszą się do kierunku jazdy oraz zabraniają wjazdu pojazdòw o określonych wymiarach masie lub naciskach osi. Nie dotyczą kierujących pojazdami szynowymi poruszającymi się po wyznaczonych dla nich trasach.

Znaki nakazu

nakaz skrętu w prawo droga dla rowerów znak nakazu

Znaki nakazu nie dotyczą pojazdów szynowych poruszających się zgodnie z przebiegiem ich trasy. Znaki nakazu, z wyjątkiem znaku C-17, mają kształt koła o średnicy 1000 (wielkie),
900 (duże), 800 (średnie), 600 (małe) i 400 (mini).

Znaki nakazujące skręcanie występują w dwóch odmianach, C-1 i C-2 dla nakazu jazdy w prawo, C-3 i C-4 dla nakazu jazdy w lewo. Stosowanie tych odmian powinno być takie, aby kierującym jednoznacznie wskazać sposób i istniejące kierunki ruchu na drodze, do której się zbliża. Przed wyborem sposobu oznakowania należy zbadać, czy zastosowanie znaku skręcania w lewo lub w prawo nie przekaże jadącym bardziej wyraziście, niż odpowiedni znak nakazu możliwości jazdy przez skrzyżowanie w określonych kierunkach.

Na znakach nakazu nie dopuszcza się umieszczania jakichkolwiek napisów lub dodatkowych symboli. Znaki od C-1 do C-8 stouje się również na wyjazdach z obiektów przydrożnych, jeżeli istnieje potrzeba wskazania obowiązkowego kierunku jazdy, np. wyjazd ze stacji paliw, parkingu itp.

Znaki informacyjne

droga z pierszeństwem znak przejście dla pieszych koniec strefy zamieszkałej

Znaki informacyjne mają na celu poinformowanie kierujących o rodzaju drogi i sposobie korzystania oraz o obiektach znajdujących się przy drodze lub w jej pobliżu przeznaczonych dla użytkowników dróg.

Znaki informacyjne mają kształt kwadrata lub prostokąta o wymiarach na ogół 600mm x 600mm lub 600mm x 750mm. Niektóre znaki mogą występować tylko w jednej wielkości bez względu na rodzaj drogi lub mieć zmniejszone wymiary. Dotyczy to znaków: D-19, D-20, D-39, D-40, D-41.

Znaki informacyjne oznaczające obiekty dla podróżnych umieszcza się bezpośrednio przed wjazdem do budynku, oddzielnie dla obu kierowców ruchu. Jeżeli dojazd do obiektu możliwy jest tylko z jednego kierunku ruchu, to informację o obiekcie stosuje się tylko dla tego kierunku. Na drogach dwukierunkowych dwupasowych o małym natężeniu ruch dopuszcza się umieszczenie znaku tylko po tej stronie jezdni, po której znajduje się obiekt oddzielnie dla każdej z nich. Jeżeli obiekt znajduje się po lewej stronie drogi wielopasowej lub dwujezdniowej albo po prawej stronie drogi, ale wjazd do niego może być trudny do zauważenia przez kierującego, to na ostatnim znaku poprzedzającym znak informacyjny o wjeździe do obiektu zaleca się umieszczenie również strzałek informacyjnych o położeniu obiektu w stosunku do drogi, które zlokalizowane są bezpośrednio przy drodze lub w odległości do 500 m od niej. Nie dotyczy to informacji o telefonach, jednostkach policji i szpitalach. W razie konieczności umieszczenia w tym samym miejscu kilku znaków informacyjnych o obiektach, stosuje się jedną tablicę zbiorczą, na której umieszcza się te znaki lub ich białe pole z symbolami. Znaki lub ich symbole na białym polu umieszcza się na tablicy zbiorczej w następujący sposób :
– dwa lub trzy – obok siebie w jednym rzędzie,
– cztery- w dwóch rzędach po dwa,
– Wyjątkowo sześć – w dwóch lub trzech rzędach poziomych.

Znaki kierunku i miejscowości

tablica drogowa tablica informacyjna tablica

Znaki kierunku i miejscowości stosuje się w celu wskazania uczestnikom ruchu kierunku dojazdu do miejscowości i innych miejsc lub obiektów zainteresowania podróżnych, przebiegu dróg oraz ich numerów.

Rozróżnia sie następujące znaki kierunku i miejscowości:

a. tablice przeddrogowskazowe ( znak E-1 i jego odmiany)
b. drogowskazy (znaki od E-2 do E12 i ich odmiany oraz E19a)
c. tablice kierunkowe (znak E-13 i jego odmiany)
d. tablice szlaku drogowego ( znak-14 i jego odmiany)
e. znaki z numerem drogi (znak E-15 i jego odmiany oraz znak E-16)
f. znaki miejscowości (znak E=17a i E-18a)
g. tablice węzła drogowego (znak E-20)
h. tablice oznaczające dzielenie miasta (znak E-21)
i. znaki samochodowych szlaków turystycznych (znak E-22 i jego odmiany).

Znaki kierunku, zwłaszcza tablice przeddrogowskazowe, drogowskazy i tablice szlaków drogowych są znakami wymagającymi z zasady indywidualnego zaprojektowania uwzględniającego zarówno liczbę wskazanych kierunków, jak i podanych dlka tych kierunków informacji. Długość podstawy większości znaków zależy od umieszczenia na nich napisów. Na znakach kierunku podaje się urzędowe nazwy miejscowości. Dopuszcza się skróty długich nazw, pod warunkiem, że będą zrozumiałe dla kierujących pojazdami. Skraca się tylko część przymiotnikową nazwy. Liczby kilometrów podawane na drogowskazach, tablicach kierunkowych, i tablicach szlaku drogowego powinny oznaczać odległość od miejsca umieszczenia znaku do centralnego punktu danej miejscowości, np. rynku, głównego placu, ratusza, skrzyżowania dróg przeplotowych itp. Odległości należy podawać w odpowiednich kilometrach.
Miejscowość kierunkowa oznacza miejscowość, do której kierowany jest ruch pojazdów, której nazwy=a jest wskazana na wszystkich znakach E-1, E-2, E-3 E-4, E5, E-13, E-14 oraz ich odmianach, aż do miejsca umieszczenia tablicy E-17a oznaczającej wjazd do tej miejscowości. Na drogach krajowych jako miejscowości kierunkowe podawane są miejscowości kierunkowe położone na tych drogach.
Na drogach pozostałych kategorii (wojewódzkie, powiatowe, gminne) jako miejscowości kierunkowe mogą występować miejscowości położone na drodze tej samej kategorii.

Znaki szlaków rowerowych

Do oznakowania tras rowerowych stosuje się następujące znaki:

– R-1 „szlak rowerowy krajowy”
– R-1A „początek(koniec) szlaku rowerowego krajowego”
– R-1B „Zmiana kierunku szlaku rowerowego krajowego”
– R-2 „Szlak rowerowy międzynarodowy”
– R-2a „Zmiana kierunku szlaku rowerowego międzynarodowego”
– R-3 „Tablica szlaku rowerowego”

Znaki R-1, R-1a, R-1b, R-2, R-2a mają kształt kwadratu o wymiarach 200mm x 200mm. Na znakach R-1, R-1a i R-1b umieszcza się symbol roweru oraz odpowiednio prostokąt, koło lub strzałkę, oznaczające odpowiednio kontynuację, początek (koniec) lub zmianę kierunku szlaku rowerowego. Barwa prostokąta, koła i strzałki odpowiada oznaczeniu (nazwie) szlaku rowerowego.
Na znaku R-2 umieszcza się symbol roweru oraz numer międzynarodowego szlaku rowerowego, na znaku R-2 dodatkowo strzałka wskazująca zmianę kierunku szlaku. Znak R-1a umieszcza się na początku i na końcu szlaku. Znaki R-1 umieszcza się pomiędzy skrzyżowaniami dla potwierdzenia szlaku rowerowego. Znak R-1b i R-2a umieszcza się przed skrzyżowaniami, na których szlak zmienia kierunek.
Znak R-3 wskazuje odległość do głównych miejscowości położonych przy szlaku rowerowym. Na znaku R-3 można podawać nazwę organizacji turystycznej wytyczającej szlak. Lica znaków szlaku rowerowego mogą być wykonywane z folii typu I niezależnie od kategorii drogi. Dla umieszczenia znaków turystyki rowerowej na drogach publicznych dopuszcza się wykorzystanie konstrukcji sporczych istniejących znaków, pod warunkiem, że nie spowoduje to błędnego odczytywania istniejących znaków drogowych. Natomiast nie należy umieszczać tych znaków pod znakami określającymi pierwszeństwo na skrzyżowaniu oraz pod znakami kategorii zakazu i nakazu.

Znaki kolejowe

Wskaźnik kolejowy to znak podający ważne informacje maszyniście prowadzącemu pociąg, informujący o ograniczeniu prędkości, miejscu zatrzymania pociągu itp.
Wskaźniki kolejowe dzielą się na trzy grupy:

– wskaźniki zwrotnicowe, które wskazują kierunek jazdy po zwrotnicy, informują o jej ułożeniu;
– wskaźniki dotyczące sieci trakcyjnej, stosowane tylko na liniach zelektryfikowanych, informują np. o zakazie wjazdu pojazd?w trakcji elektrycznej lub o miejscu, w którym należy przejechał bez pobierania prądu; pozostałe wskaźniki podają inne ważne informacje i ostrzeżenia.
– Wskaźniki najczęściej mają postać tablic z określonym wzorem lub napisem, o określonym kształcie. Mogą być wykonane w postaci podświetlanej w razie potrzeby (np. latarnie zwrotnicowe). Wskaźniki umożliwiają bezpieczne prowadzenie pocigu przez maszynistę, a przestrzeganie ich wskazać jest obowiązkowe (podobnie jak sygnałów na semaforach).

Urządzenia przeznaczone do zamykania drogi dlaruchu stosuje się w celu:

a. zamykania drogi w obrębie przejazdów kolejowych
b. zamykanie drogi na przejściach granicznych
c. zamykania drogi w punktach poboru opłat na autostradach
d. zamykania dróg zakładowych na odcinkach, na których stają się drogami niepublicznymi, wjazdów na parkingi strzeżone, drogi niepubiczne, do lasu itp.

Urządzenia stosowane w obrębie przejazdów kolejowych zwane są dalej rogatkami lub półrogatkami, a stosowane w pozostałych przypadkach – zaporami. Ich funkcje są takie same. Urządzenia te stosuje się do zamknięcia całej szerokości jezdni (zapory, rogatki)albo jej połowy (półrogatki, belki, zapory).
Belki rogatkowe powinny być na przemian barwy czerwonej i białej w formie pasów o szerokości 0,5 mm, przy czym jako pierwszy na końcu belki umieszcza się pas czerwony.

Urządzenia bezpieczeństwa ruchu drogowego

tarcza strzałka w lewo pachołek

Urządzenia bezpieczeństwa ruchu to narzędzia, którymi nie są znaki drogowe służące optycznemu prowadzeniu ruchu, pikietażowi, bezpieczeństwu, oznakowaniu robót drogowych, zamknięcia drogi itp.

1. Tablice prowadzące
Na skrzyżowaniach można umieszcząc tablice prowadzące U-3c i U-3d w celu uprzedzenia kierującego o koniecznej zmianie kierunku jazdy na tym skrzyżowaniu. Tablice umieszcza się na wprost drogi wylotowej na to skrzyżowanie. Stykają się ze sobą krawędziami pionowymi, a kierunki strzałek są przeciwne, zgodne z kierunkiem, w którym porusza się kierujący pojazdem. Dopuszcza się stosowanie tablic U-3c i U-3d (wyjątkowo U-3a, U-3b i U-3e), również w innych miejscach, w których kierujący może być zaskoczony konieczną zmianą kierunku jazdy.

2. Tablice rozdzielające
Tablice rozdzielające U-4 stosuje się w celu wskazania kierującemu pojazdem miejsca rozdzielania się kierunku ruchu. Tablice mają kształt prostokąta o wyokrąglonych narożach. Tło tablicy jest barwy czerwonej, pasów w kształcie grotu strzały – barwy białej. Tło oraz pasy wykonywane są z materiałów odblaskowych o parametrach odpowiadających znakom drogowym pionowym zastosowanym na danym odcinku drogi. Tablice rozdzielające U-4a stosuje się na autostradach i drogach ekspresowych. Na pozostałych drogach ogólnodostępnych dopuszcza się tablice rozdzielające U-4b. Tablice U-4c dopuszcza się do oznakowania miejsc rozdzielania kierunków ruchu przy wykonywaniu robót drogowych.

3. Słupki przeszkodowe
Słupki przeszkodowe U-5 stosuje się w celu oznaczenia przeszkód na jezdni, takich jak:
– bariery rozdzielające pasy ruchu,
– azyle dla pieszych
– wysepki wyodrębnione krawężnikami,
– miejsca rozpoczęcia pasów dzielących jezdnię.

4. Tablice kierujące
Tablice kierujące U-6a i U-6b stosuje się w celu wskazania kierującego pojazdem miejsca występowania na jezdni przeszkód takich jak: bariery, azyle dla pieszych, wysepki wyodrębnione krawężnikami, miejsca rozpoczęcia pasów dzielących jezdnię itp., zlokalizowane od strony odcinka pomiędzy skrzyżowaniami, gdzie następuje najazd na przeszkodę tylko z jednej strony.

5. Znaki wskazujące pikietaż drogi
Znaki wskazujące pikietaż drogi to znaki kilometrowe i hektometrowe – umieszcza się na odcinkach dróg, na których zastosowano słupki prowadzące na drogach krajowych i wojewódzkich. Zaleca się stosowanie znaków kilometrowych i hektometrowych na drogach powiatowych.

a. Znaki kilometrowe
Znaki kilometrowe U-7 stosuje się w celu oznaczenia przebiegu drogi i wskazania jej kilometrażu. Znaki U-7 na osobnych tabliczkach umieszcza się na drogach dwujezdniowych w pasie dzielącym.

b. Znaki hektometrowe
Znaki hektometrowe U-8 stosuje się w celu uściślenia przebiegu drogi oraz ułatwiania lokalizacji elementów składowych drogi podlegających ewidencji dróg oraz lokalizacji zdarzeń drogowych. Znaki te umieszcza się na słupku prowadzącym U-1a. Nie umieszcza się ich na słupkach prowadzących umieszczanych w pasie dzieących jezdnię dróg dwujezdniowych. Nad znakiem hektometrowym umieszcza się znak kilometrowy, który stanowi liczbę jedno, dwu lub trzycyfrową o wysokości 42mm. Na odcinkach dróg, na których występują bariery znak wskazujący kilometr i hektometr drogi umieszcza się na słupkach prowadzących U-1b. Na odcinkach dróg nie można zastosować słupków prowadzących U-1a lub U-1b. Zaleca się stosowanie tabliczek wskazujących bieżący kilometr i hektometr drogi umieszczonych na elementach wyposażenia drogi.

6. Słupki blokujące
W celu niedopuszczania do wjeżdażania pojazdów na chodniki lub ciągi piesze albo rowerowe stosuje się słupki blokujące U-12c. Słupki U-12c mogą być wykonane z metalu, drewna lub tworzyw sztucznych. Wysokość słupków powinna wynosić od 0,6 do 0,8m. Barwa słupków blokujących powinna być biało-czerwona.